© Pieter Dumoulin

Dorstig

Een groep vrienden staan op scène. Ze zijn dorstig om op het leven losgelaten te worden. Ze willen doen, doen, doen. Ze zijn dorstig, maar ze drinken niet. Vier weifelende hemelbestormers die praten over daadkracht, maar ze doen niets.
En intussen valt de nacht, vieren vraagtekens hoogtij, en roepen ze als jonge wolven naar de maan. Nu nu nu. Het is nu dat het allemaal moet gebeuren.

Maar met de nacht en de ongestilde dorst komt ook een onstilbaar, melancholisch verlangen: naar een tijd toen ze nog konden verlangen zonder te weten waarnaar. Terwijl ze nu heel goed weten waarnaar ze verlangen: naar de tijd toen ze nog konden verlangen zonder te weten waarnaar.

Met de dorst komt het besef: ‘Ik zit niet meer in het moment’. En je herinnert je dat je tegen een vriend zei: “mijn tijd komt nog”. En dat je dat toen nog geloofwaardig kon zeggen.

En met de dorst komt ook de geestdrift, die grenst aan wanhoop: dat we onze dagen vol moeten maken. Zodat we later, als de leegte ons overmant, alles uit die herinnering kunnen halen. Later, later, later.

Samen met Freek Vielen (De Nwe Tijd), Susanne Grotenhuis (De Nwe Tijd) en Simon De Winne (Tibaldus) stelt Hof van Eede de vraag naar het jong zijn, frontaal, luidop en even geestdriftig als weemoedig. ‘Kun je onderzoek doen over het vraagstuk van het jong zijn als je er midden inzit? Terwijl het ‘er midden inzitten’ ons juist verwart?’

Ook deze keer vertrokken ze vanuit de literatuur, vanuit literaire personages om precies te zijn: Rastignac, uit het oeuvre van Balzac, de belichaming van jeugdige overmoed, daadkracht en ambitie. En daartegenover de Titaantjes van de schrijver die het ook niet wist, Nescio. Die verlangden zonder te weten waarnaar. Wat Rastignac en de Titaantjes gemeen hebben is dat ze jong en vitaal zijn en zoeken naar uitwegen om hun jonge harten te bewaren en hemelbestormers te blijven.

→ Speellijst Dorstig
→ In de pers

van en met Simon De Winne, Suzanne Grotenhuis, Ans Van den Eede, Louise Van den Eede en Freek Vielen
technische ondersteuning Jan Bekaert
productie Hof van Eede
coproductie NONA en Theater aan Zee
in samenwerking met kunstencentrum CAMPO
met de steun van de Vlaamse Gemeenschap